Czym jest półpasiec?

Wirusowa choroba zakaźna, której prowodyrem jest wirus herpes virus varicella nosi nazwę półpasiec ( zoster – łac.). Ten sam wirus jest odpowiedzialny za ospę wietrzną. Jedyną różnicą jest to, że na półpasiec chorują zwykle osoby starsze ( z wiekiem wzrasta zachorowalność). Na tę chorobę zapadają osoby, które we wcześniejszych latach miały ospę, gdyż wirus może pozostać uśpiony w organizmie na lata, by w pewnym momencie zaatakować układ odpornościowy.

Wirus uszkadza zazwyczaj jeden z nerwów czuciowych oraz powiązane z nim zwoje międzykręgowe i skórę. Zakażenie na ciele może być jednostronne lub obustronne ( półpasiec podwójny), gdy zaatakuje więcej ośrodków nerwowych. Osoby, które już zachorowały na dolegliwość zwykle nie mogą nią zarazić innych, ale mogą zapoczątkować ospę wietrzną, jeżeli współtowarzysze nie zaszczepili się lub wcześniej nie chorowali na nią. PółpasiecPrzebieg całej choroby bywa bardzo bolesny, zaczyna się od swędzenia i pieczenia pęcherzyków, które tworzą się na twarzy, klatce piersiowej i w obrębach dermatomów. Następnie objawia się dokuczliwym bólem i mrowieniem, który może się utrzymywać przez cały czas trwania półpaśca. Występuje także podwyższona temperatura ciała, złe samopoczucie, zmęczenie i migrena. zauważono, że po zakończeniu choroby, mogą się jeszcze długo utrzymywać nerwobóle, które mogą mieć charakter nawrotowy. Półpasiec należy do chorób, które pozostawiają trwałą odporność – to znaczy, że przeżywa się ją tylko raz w życiu. Zmiany skórne oraz nawroty nie powinny być przez nas zignorowane i powinno się przebadać w kierunku chorób nowotworowych – białaczki, złośliwych chłoniaków.

Czynniki wywołujące chorobę nie są do końca znane, ale z obserwacji medyków stworzono listę tych prawdopodobnych. Jak wyżej pisaliśmy, można się zarazić od osoby, która przechodzi ospę wietrzną, ale także jest niebezpieczna dla osób z osłabioną odpornością organizmu lub po przebytych poważnych infekcjach. Kolejnymi czynnikami powodującymi wzrost ryzyka zachorowania na półpasiec są: leczenie immunosupresyjne oraz nowotwory. Jednak, wymienione powody są tylko spekulacjami. Prawda jest taka, że jest to choroba wirusowa – czyli może być przenoszona drogą kropelkową. Okres wylęgania wirusa może trwać od trzech do pięciu tygodni, a sama choroba utrzymuje się od 14 do 21 dni.

Udostępnij artykuł znajomym:

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS